Sport Trim se nalazi na samo nekoliko minuta vožnje od centra Zlatibora, u mirnom delu naselja Karaula. Bez gužve i saobraćaja, sa uslugom visokog kvaliteta, novoizgrađenim koš¡arkaškim terenima, trim stazom, diskotekom, internet kafeom u SPORT TRIMU oseticete zdravu moć Zlatibora. Ako zelite da se osećate kao kod kuće - BUDITE NAŠI GOSTI.
Povoljni uslovi boravka za odmor koji zaslužujete prava su vrednost vašeg novca!!!
Smeštaj
Kapacitet hotela SPORT TRIM-a je 110 ležajeva u komfornim sobama (dupleksima) i apartmanima raspoređenim u dva objekta. Svaka soba i apartman poseduju komfor koji je potreban za pravi odmor i apsolutno uživanje. Sa komfronim sobama i apartmanima, restoranom i dnevnim boravkom, SPORT TRIM već dugi niz godina ostaje na samom vrhu turustičke ponude ove vrste. Svaka soba i apartmani poseduju kupatilo, TV, wireless internet i sav komfor koji je potreban za pravi odmor i apsolutno uživanje. Sobarice svakodnevno raspremaju sobe i menjaju peškire. U dnevnom boravku mladi sportiti, mogu provesti svoje slobodno vreme, uz korišćenje računara ili gledanje televizije.
U sklopu objekta je restoran sa tradicionlanom kuhinjom, aperitiv barom, dnevnim boravakom sa LCD televzorima, DVD i računarima.
O Zlatiboru
Zlatibor je planina u Srbiji koja se prostire na površini od oko 1000 km², dugačka je 30 km, a široka i do 15 km. Pruža se pravcem severozapad-jugoistok. Najviši vrh je Tornik (1496 m). Zlatibor se prostire između 43° 31' N i 43° 51' N, i između 19° 28' E i 19° 56' E. Poznato je letovalište i zimovalište, kao i klimatsko lečilište. Zlatibor se nalazi na severom delu oblasti Stari Vlah, granične oblasti između Raš¡ke, Hercegovine i Bosne. Obuhvata predele triju opština Republike Srbije: Čajetinu, Užice i Novu Varoš u Zlatiborskom okrugu. Administrativni centar Zlatibora je varošica Čajetina.
Južna i istočna granica Zlatibora su reke Uvac i Veliki Rzav. Na zapadu se Zlatibor graniči sa Bosnom i Hercegovinom, selima Mokrom Gorom, Semegnjevom i Jablanicom. Zlatibor je oduvijek imao veliki pogranični značaj. Na brdu Cigli kod Jablanice i danas se raspoznaje granica Srbije sa dema carevinama - Austro-Ugarskom i Turskom.
Zlatibor se nalazi na pola puta od Beograda do crnogorskog i dubrovačkog primorja. Preko njega prelaze mnogi značajni magistralni putevi i pruge, među kojima je i pruga Beograd-Bar. Najbliži veći grad je Užice.
Godinama važi za jednu od najatraktivinih i najposećenijih srpskih turističkih dectinacija. Početak organizovanog turizma na Zlatibru datira jos od 1892.godine. Atraktivne turističke destinacije Zlatibora jesu: Mokra Gora sa vozom "Ćirom", Drvengrad, Stopića pećina sa najdubljim bigrenim kadama na Balkanu, "Staro selo" u Sirogojnu, vodopad visok 20 metara u Gostilju, manastir Uvac, Vodice.
Poreklo imena
Neke pretpostavke pokušavaju da objasne poreklo imena Zlatibor. U Srednjem veku, ovaj kraj se nalazio u okviru župe Rujno, administrativne oblasti Raške, pa je i celi Zlatibor nosio takvo ime. Ono potiče od kržljave biljke ruja koja se koristila za bojenje kože i izvozila se u Dubrovnik, a danas raste po selima Semegnjevu, Stublu i Uvcu. Od XVIII vijeka, sve više se koristi naziv Zlatibor, a i 1855. godine je, prilikom nove administrativne podele Srbije, Rujanski srez podeljen na Ariljski i Zlatiborski, pa ime Zlatibor dospeva i u zvanična dokumenta. Postoje tri predanja o postanku imena Zlatibora. Izvesno je da je to ime nastalo od reči zlato, odnosno zlatni i bor, ali ne zna se na koji način. Jedno kaže da je ime Zlatibora nastalo od zlatne boje njegovih paš¡njaka, što nije sasvim verovatno, jer zlatiborski pašnjaci nisu toliko stari, i ovo predanje ne objašnjava otkud reč bor u imenu Zlatibora; drugo predanje kaže da su se doseljenici iz Crne Gore i Hercegovine na Zlatibor hvalili bogatstvom borove šume, govoreći: "Zlatan je to bor!"; a treće predanje, verovatno najtačnije, kaže da je to ime postalo od jedne veoma retke vrste belog bora, tzv. zlatnog bora, čije je naučno ime Pinus Silvestris Variegata Zlatiborica, po sarajevskom inžinjeru Salihu Omanoviću. Zlatnog bora još samo ima u selu Negbini i stavljen je pod zaštitu države.
Reljef Zlatibora
Zlatibor je talasasta visoravan i pripada Dinarskim planinama. Prosečna nadmorska visina je oko 1000 m, a najviši vrhovi su Tornik (1496 m), Brijač na Murtenici (1480 m), Čigota (1422 m), Čuker (1358 m), Konjoder (1337 m), Vijogor (1281 m), Kobilja glava (1176 m), Gradina (1149 m), Jelova gora (1147 m), Gruda (1140 m), Crni vrh (1177 m) i dr. Najveći vrhovi se nalaze na južnom delu Zlatibora, dok se nadmorska visina sve više smanjuje idući ka severu.
Veće zaravnjene površine bez nekih viših uzvišenja se na Zlatiboru zovu poljima. Najveća polja su Braneško polje kod sela Branežaca i Šljivovice, Markovo u Mokroj Gori, Rasnica i Sjeničko u Sjeničtima i Rožanjsko u Rožanstvu.
Zlatiborska brda su većinom kupastog oblika, protežu se grebenasto i veoma strmo padaju do rijeka i potoka, odakle se opet dižu, praveći tesne klisure.
Vode
Zlatibor je nagnut ka severu i severozapadu, pa većina reka odlazi na tu stranu. Sva voda teče u Crno more - Drinom, Đetinjom i Moravicom. Sa južnog i centralnog dela Zlatibora, vodu u Drinu odvode Uvac i Crni Rzav; sa severa i severozapada, Sušica je nosi u Đetinju; a sa istoka, Veliki Rzav je odvodi u Moravicu.
Zlatibor je čuven po pijaćim vodama, od kojih su neke najbolje u Srbiji. Najzdravije su Hajdučka česma i Hajdučica u Murtenici, Zaugline pod Čigotom i Jovanova voda u Alinom Potoku.
Prirodnih jezera na Zlatiboru nema. U centru Kraljevih Voda se nalazi veštačko jezero sagrađeno za turističke potrebe, u Ribnici se nalazi jezero sa kog se Zlatibor snabdeva vodom, a na Uvcu se nalazi nekoliko veštačkih jezera.
Na Zlatiboru ima i dosta mineralnih izvora. Najpoznatiji su Bele vode u Mokroj Gori, banja Vapa u Rožanstvu i spomen česma na Oku.
Klima
Zlatibor je mesto gde dolazi do sudaranja mediteranske i kontinetalne klime, poznat kao "Ruža Vetrova" gde nastaje blagotvoran vazduh koji Zlatiboru daje moć.
Srednja godišnja temperatura na Zlatiboru iznosi oko 7,5°C. Najhladniji mesec je januar, sa prosečnom temperaturom od oko -2,5°C, a najtopliji je avgust, sa oko 15°C. Prosečna dnevna temperatura na Zlatiboru iznosi oko 18°C. Prosečni broj sunčanih sati godišnje je oko 2000.
Padavine na Zlatiboru variraju od mesta do mesta. Prosečna godišnja visina padavina na Palisadu je oko 880 mm, u Ljubišu oko 990 mm, a u Čajetini oko 940 mm, dok jugoistočni predeli imaju nešto više od 1000 mm. Najviše padavina se izlučuje u maju i oktobru, dok je najsuvlji mesec mart. Sneg pada od oktobra do maja i zadržava se u proseku oko sto dana, ali se često događa da padne i izvan ovog preioda. Ljetnje padavine su u obliku jakih pljuskova propraćenih grmljavinom i izazivaju eroziju. Magle su retke, posebno na centralnom delu Zlatibora, a i kad se pojave, brzo se gube, jer nema većih kotlina u kojima bi se zadržale.
Vlažnost vazduha ima, u proseku, najveću vrijednost u 7, a najmanju u 14 časova, i nikad nije manja od 75%.
Najčešći i najbrži vetrovi na Zlatiboru su oni koji dolaze sa jugozapada i severoistoka. Najčešći i najjači u toku cijele godine je severoistočni vjetar, posebno u periodu od oktobra do maja. Jugozapadni i južni vetrovi se obično javljaju od jeseni do proleća i donose relativno tople vazdušne mase, tako da zimi ublažuju hladnoću, a leti povećavaju temperaturu vazduha.
Rekli su o ovoj planini
Jovan Dučić "Ko nije na Zlatiboru bio, taj ne zna šta je zdravo mesto".
Josip Broz Tito (1974. godine): Mi smo zaista ovih dana, posle napornih događaja i napornog rada, našli ovde jedan spokojan i miran boravak u izvanrednim klimatskim uslovima. Sve je to ostavilo takav utisak da čovek poželi da opet dođe u ovaj kraj.
Prestolonaslednik Karađorđević (1905. godine): Po svojoj romantičnosti Zlatibor se može s punim pravom nazvati Švajcarskom bez jezera.
Olja Ivanjicki (2007. godine): Zlatibor je prelep. Ovde se preporodim i dobijem inspiraciju za slikanje.
Stanko Bloudek, konstruktor skijaških skakaonica (1957. godine): Prijatelji, prokrstario sam celu moju Sloveniju, obišao pola Evrope, ali nigde nisam video ovakvu lepotu.
Milić od Mačve (1986. godine): Uočio sam zlatiborski plato kao „gnezdo bogova za odmor”, i to značenje sam pokušao da opravdam i potvrdim slikajući božanske pejzaže